Blogovi

U jednom Čikaškom listu jednom je napisano: ima na Balkanu jedna zemlja koja 

se graniči sama sa sobom. Gdje žive najljepše žene, a natalitet opada. Gdje 

nezaposleni najviše rade, gdje na najplodnijoj zemlji žive ljudi koji 

gladuju. Gdje vlakovi kasne po redu vožnje. Gdje svi igraju nogomet, a 

pobjeđuju u vaterpolu, košarci, rukometu ili odbojci. Svi žure na posao, a 

nitko ne stiže na vrijeme. Gdje osmosatno radno vrijeme traje dvanaest sati.

       Ostale su nam dve utakmice do kraja kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2012. godine. Iz te dve utakmice dovoljna nam je bila jedna pobeda, odnosno 3 boda, za drugo mesto na tabeli, koje nas vodi u baraž. Igrali smo protiv dve ekipe koje nisu imale, a'ma baš nikakvu korist od utakmice sa nama. Jedni su bili sigurni učesnici evropskog prvenstva, dok su drugi bili sigurni posmatrači istog, iz kućnih fotelja.

Kako sam proveo letnji raspust

Standardna tema o kojoj se piše nakon što se učenici vrate sa pomenutog raspusta. Tako je valjda bilo oduvek. I moja baba je pisala isti sastav svakog septembra od 1939. do 1943. godine (dok je išla u školu). Jedan od radova je čak uspela da sačuva (iz 1941.) pa mi ga je dala da ga koristim kao primer. Njen sastav je glasio ovako....

1. septembar 1941.

Svemir. Ono što većina zna, pa tako i ja, svemir je ogroman, crn i u njemu ima bezbroj planeta, zvezda i toga sličnog.